Belastingdienst overbelast. Op naar de Overheidscloud?

‘Procrastination’, het prachtige Engelse woord voor uitstelgedrag. Afgelopen maandag was weer een exemplarische situatie waarin deze neiging tot uiting kwam. Het serverpark van de Belastingdienst stond te stomen. Nog even aangifte doen voor 1 april zat er niet in. De digitale file was zelfs zo groot, dat de Belastingdienst besloot twee dagen uitstel te verlenen. Een blamage van de overheid?

Mijn eerste gedachte was: dat dit (weer) kan gebeuren! Ik las berichten over de capaciteit van de infrastructuur: 20.000 aangiften tegelijkertijd zag ik ergens. Meer verwerken lukt niet.

Het overduidelijke probleem van de Belastingdienst is piekbelasting. De eerste van april is een harde deadline. Tegelijkertijd is dit het enige moment dat zoveel mensen tegelijkertijd de online dienst willen gebruiken. Moet je dan als organisatie helemaal klaar zijn voor die paar uur? Investeren in je infra terwijl het 364 dagen van het jaar maar wat staat te pruttelen? De meeste organisaties kiezen er begrijpelijk voor dit niet te doen. Het is alsof je een dure evenementenhal bouwt en onderhoudt, en deze maar eens per jaar gebruikt.

Huren is dan de oplossing, zou je zeggen. Online kan dat uiteraard ook, door te kiezen voor een cloudoplossing. Je schakelt externe servercapaciteit bij als het nodig is, en bouwt weer af als de drukte voorbij is.

Logisch. Toch wordt het weinig gedaan door de overheid. De reden hiervoor is dat ‘we’ het uitgangspunt hebben zelf data te willen beheren en daar zelf de controle over willen hebben. Gevoelige persoonlijke gegevens, zoals je inkomen, wil je niet via een server ergens ter wereld verwerken. Een server van een andere organisatie, in een ander land, waar andere regels gelden. Daar zit best wat in.

Een spagaat. Aan de ene kant voldoende technologische mogelijkheden om piekbelasting vlak te strijken, aan de andere kant de organisatorische beperkingen.

De vraag hoe we dit op moeten lossen wordt alleen maar relevanter nu het aantal connected devices, ofwel apparatuur met een link naar het web, enorm toeneemt. Niet alleen laptops, smartphones of tablets, ook reguliere apparatuur krijgt een connectie. De bekende ‘slimme’ thermostaten zijn daar een voorbeeld van. Overigens inderdaad slim, je energieleverancier kan exact bijhouden wat je op welk moment gebruikt. Yay voor big data, meh voor privacy.

Als deze devices als onderdeel van het Internet of Things nog slimmer worden en ook andere data gaan benutten, wellicht openbare overheidsdata, wordt de belasting van servers en andere infra alleen maar groter.

Het wordt tijd dat we als overheid eens echt gaan werken aan een passende oplossing. Cloud is een van de mogelijkheden, maar dan wel binnen de (wettelijke) kaders. Een overheidscloud zou een oplossing kunnen zijn, waarbij grote organisaties binnen het Rijk en lokale overheden gebruik kunnen maken van elkaars (centrale) serverparken. Heeft het UWV het druk? Dan lenen ze wat capaciteit van de DUO. Daar een opstopping? De gemeente schakelt aan. De eerste experimenten zijn hiervoor al gestart. Mooi meegenomen: je deelt ook in de kosten.

Ik ben benieuwd naar jouw briljante ideeën hier voor, want kom; het moet toch op te lossen zijn?

 

Advertenties

5 thoughts on “Belastingdienst overbelast. Op naar de Overheidscloud?

  1. Pingback: Vier Snelle Links – 12 april 2013 | Annemarie van Campen

    • Hi Sjoerd-Jaap, dit is de ‘NASA’ oplossing, om het maar een naam te geven? Ofwel het inzetten van actieve computers over de hele wereld om in dat geval complexe kosmische berekeningen te maken? Zeker een interessante suggestie, al vraag ik me af of het betrouwbaar genoeg is tov een cloud-achtige oplossing. De schakels lijken me zo gevoelig, ook wat betreft security.

  2. Is ook zeker op te lossen, deels door het delen van infrastructuur, deels door het simpeler maken van applicaties. Die “piek” zit ‘em niet zo zeer in de verwerking, maar in het beschikbaar zijn voor het aanbieden van een (relatief klein) bestand. Dat gekoppeld met wat digi-d authenticatie geneuzel enzo.
    Dat is op een redelijk bescheiden infrastructuur op te lossen, waarbij de dan na het initiele ontvangen van de informatie van de burger gewoon op je gemak de load kan verwerken.
    Dus ja, delen van infra is een goed idee. Dan moet je alleen wel ook op SLA-niveau wat accepteren als overheid en geen gouden randjes willen voor een duppie. Daarnaast gewoon goed softwarecraftmanship zodat je simpele oplossingen maakt die kunnen performen en daar dus ook in het opdrachtgeversschap ruimte voor laten. 🙂

    • Kijk, zie daar de noodzaak om infra niet als op zichzelf staand onderdeel te zien, maar om vanaf de start van het traject aan te haken, al tijdens het ontwerpproces van je oplossing. Wat voor online communicatieadviseurs betekent: vanaf de start rekening (laten) houden met de impact op je technische omgeving.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s